dobrze jest złożyć głowę
na ramieniu Boga
pragnąć Jego Serca
a On wytęskniony
za mową stworzenia
daje się pocieszyć
zaufaniem dziecka
Wielki Tydzień 2013

dobrze jest złożyć głowę
na ramieniu Boga
pragnąć Jego Serca
a On wytęskniony
za mową stworzenia
daje się pocieszyć
zaufaniem dziecka
Wielki Tydzień 2013


czekać na Twój pocałunek
w Hostii skryty
Miły Bóg
Upragniony
krwi strumieniami okryty
cierniem ukoronowany
ciało w ranach otwartych
w nagości upokorzony
Twoje umiłowanie
zamilkło w sercu
szaleństwo głębokie
szaleństwo niezmierne
oby serce pragnęło
przylgnąć do Ciebie
wzruszone zupełnie
całuj małe dusze
słodyczą ust Twoich
codziennie
Rokita 2012, Adwent

Jak Twoje Serce musi cierpieć bardzo
gdy widzi nas patrzących na marność
a Ty cały oddany
tęsknoty gorączką palony
ach Słodki Panie, Kochany
Gdybym to ja usłyszeć miała
że miłość do innej duszy gorętsza
serce by moje zamilkło, umarło
z bólu ponad miarę
ze szczęścia odarte.
Rokita 2012
Choćbyś się schował za ciemność
i tak Ciebie zdradza blask
blask miłosierdzia co się odbija
w nadziei, którą dałeś Sam.
Rokita 2012, mojemu Bogu

Byłam dziś w Niebie
u Twoich Stóp
pod Krzyżem.
Golęcin 2011


adoruję Cię w moim sercu
adoruję Cię w moich ramionach
zostań ze mną, ach, proszę
do końca
abym żyła przy Tobie
spełniona
Rokita 2013


u Jego Stóp
znajdziesz ukojenie
nie drżyj
codziennym umartwieniem
potrafisz kochać
gdy w nieurodzajnej ziemi
własnego serca
pozwolisz Mu zasiewać życie
Rokita 2012, 11 listopada

przyjęcie Eucharystii
syci najpełniej
syci najgłębiej
miłością najmilszą
Rokita 2012



by dotknąć Twojej rzeki miłości
najpierw trzeba oddać i podeptać wszystko
wszystko jedno kto byle kapłan wiary
muszą być tacy kochający sercem
stawiaj ich na drodze
kiedy głód bliskości
leczysz w sakramentach
w sakramentach dary
pragnienie Wody Żywej
kojone łaknieniem
niosąc realny ból
jak rana serce rozdarte
nie zagojone, płomienne
pragnące kochać i płonąć,
i płonąć Tobą i kochać Ciebie
Panie, po ciemnych drogach prowadzisz
przez burze, zamiecie, pod wiatr
za jeden uśmiech, za jedno skinienie
pokochać to wszystko, dla Ciebie
ach Wojowniku waleczny dla niej
usiądź na tronie prawdziwego serca
pozostań przy niej, pozostań w niej
nigdy nie odchodź naprawdę
naprawdę skąd ta zuchwałość
skąd pewność oddania
skąd pokój duszy i radość spotkania
w ciemności bez światła, na głębinach serca
gdzie ufność króluje
wiarą patrzeć trzeba
jak przyjaciółka, królowa, żona, siostra
Twoja przy Tobie rozkwita, radosna
Rokita 2012

„Przeminie życie nasze jakby ślad obłoku
i rozwieje się jak mgła,
ścigana promieniami słońca
i żarem jego przybita.” Mdr 2, 4 b
Kto pisze takim językiem?
prawdziwym, niezwykle pięknym
…ścigana promieniami …mgła
i żarem Jego – Słońca przybita.
To tak, jakbyś Ty, ten Bóg,
Który kocha i Który szaleje
szukał życia ludzkiego w popłochu
że grzech zrani może a Ty boisz się o mnie.
Kto pisze takim językiem?
Do drugiej, osoby obok,
że ta czyta i nie czyta
o tym, co jest bardzo drogie.
To tak, jakbyś szyfry nałożył
na klejnot największy, najdroższy
a miłość i łaska Twoja
były dla niego mostem.
Rokita 2012
