krzyż musi boleć
bo nie byłby krzyżem
jak cień naszych ciał
obecny
gdyby nie Twoje świadectwo
co by zostało z nas
ponad proch i marność
naucz kochać swój krzyż
Rabbuni
bez Ciebie nie umiem nawet
nie zgrzeszyć
naucz patrzeć na Ciebie
w człowieku
Wielki Tydzień 2013
Ty sycisz serce Sobą
w najczulszym liście od Ukochanego
Którego ten świat nie poznaje
karmisz najwytworniej
w najbliższej Ewangelii
jak matka – a gdy ta zapomni, Jesteś
tulisz twarz gdy zasypiamy
uspokojeni Słowem
by można było serce ułożyć
przy Tobie
czy może być bardziej czułe spotkanie
gdy Ty zasypiasz z nami
udzielasz Siebie jak chcesz
na krótką chwilę
kurtynę życia odchylasz
bo tęsknisz do naszej wiary
by ufać i siebie złożyć jak różę
u Twoich stóp
ach Szalony Bóg!
tak bardzo się trudzi, by spotykać serca
zupełnie Dziwny, bo Święty
Stwórca nieba, ziemi
każdej gwiazdy tętniącej
każdej planety z jej mieszkańcami
Architekt oceanicznych głębin
Autor mądrości kruka i orła
– zaledwie marny odblask
dostojeństwa Króla
o Wysokości Najświętsza!
opuściłeś Swój tron najmilszy
by odnaleźć ludzi
którym dałeś wolność
lecz oni odeszli i tak niespełnieni
Ty w mroku szukasz Swych dzieci
by objąć ich w te ramiona
które skonały a Twe Serce kona
i zszedłeś dla nas do otchłani
by podać rękę w pustym cierpieniu
Królu nad Króle, bądź uwielbiony!
Rokita 2013
gdybyś Sam nie odebrał tego wszystkiego
jak miałabym udowodnić
że miłuję ponad to wszystko
Rokita 2013
czekać na Twój pocałunek
w Hostii skryty
Miły Bóg
Upragniony
krwi strumieniami okryty
cierniem ukoronowany
ciało w ranach otwartych
w nagości upokorzony
Twoje umiłowanie
zamilkło w sercu
szaleństwo głębokie
szaleństwo niezmierne
oby serce pragnęło
przylgnąć do Ciebie
wzruszone zupełnie
całuj małe dusze
słodyczą ust Twoich
codziennie
Rokita 2012, Adwent
serce ukrzyżowane
czy od cierpienia
czy od miłości
przybądź Niepokalana
i pociesz je
bo serce ledwo bije w niemocy
otul je swoim płaszczem
i wyrwij z rąk nieprzyjaciół
Rokita 2012
Jak Twoje Serce musi cierpieć bardzo
gdy widzi nas patrzących na marność
a Ty cały oddany
tęsknoty gorączką palony
ach Słodki Panie, Kochany
Gdybym to ja usłyszeć miała
że miłość do innej duszy gorętsza
serce by moje zamilkło, umarło
z bólu ponad miarę
ze szczęścia odarte.
Rokita 2012
Choćbyś się schował za ciemność
i tak Ciebie zdradza blask
blask miłosierdzia co się odbija
w nadziei, którą dałeś Sam.
Rokita 2012, mojemu Bogu
Piękne rozważania
czytam właśnie sobie
o Niepokalanej
Kochającym Bogu
jednak już tęsknota
wypełnia me serce
by chwycić różaniec
i kochać goręcej
skończę rozważania
z wdzięcznością dla Caryll
wypatrujmy jednak
świadectwa ofiary
gdy w wolności człowiek
oddaje się z wszystkim
jak bielik szybując
po niebiosach bliskich
daje się przemieniać
w bólu przemienienia
na głębinie duszy
uwielbiając Boga
chce zapraszać Ciebie
w błoto, trud, cierpienie
gdzie osamotniony
w mroku pragnie kochać
przemień ludzkie serca
choroby, grzech i śmiech
w dobry uśmiech Boga
Baranka Łagodnego po krew.
Rokita 2013, dla Caryll Houselander, autorki ‘The Reed of God’
adoruję Cię w moim sercu
adoruję Cię w moich ramionach
zostań ze mną, ach, proszę
do końca
abym żyła przy Tobie
spełniona
Rokita 2013
milczenie objęło ziemię
w szerokie ramiona bólu
takie jest tętno miłości
jak pisklę, które wypadło z gniazda
nie może zasięgnąć rady
nie umie samo powrócić do Ojca
układam serce przy Sercu
niech cierpi do końca
w ciszy zimnego poranka
uwielbiam
Rokita 2013, moje urodziny
