Kategoria: Osoba

Kategorie
Osoba

Wniebowstąpienie

o Tajemnico, Najmilszy Boże
z Którym w ufności
można być blisko
Wniebowstąpienie Twoje…
najbardziej ukryta z tajemnic
dla każdej maleńkiej duszy
lecz Jesteś już w Niebie
skończyły się Twoje udręki
czy Serce nadal pali cierpienie
z całą pewnością to pozostaje
jednak nie tak jak na ziemi
bo teraz Jesteś szczęśliwy
być blisko Twojego Ślicznego Serca
Ty możesz wszystko

wcale niewielu zbawionych…
to musi być ból niepojęty
nawet dla szczęśliwego Boga
ale dla Ciebie, Samej Miłości
czy nie jest tak
że nic znaczy wszystko

Rokita 2012

Kategorie
Osoba

tęsknota

opowiedz o miłości
gdy nikt o niej nie mówi
wypełnij Sobą mizerną tęsknotę
co ledwo się tli tak osłabła
bądź blisko, bądź nisko
gdy mądrość zawodzi
i zamiast myślenia
pragnienie dokuczy
… a może to ja a nie Ty gdy „dokuczy”
kolejny etap nadchodzi
jak chłód wieczorny
jak skryty złodziej
a jednak przemienić to wszystko musisz
by można było naprawdę żyć
blade cierpienie jak struna drży
kamienne serce…
puk, puk! Czy to ty?
nie ma nikogo, to tylko łzy

Rokita 2012

Kategorie
Osoba

brzemię

nigdy na ziemi
nie przestaniesz tęsknić
bolesne to brzemię
i wcale nie lekkie
a jednak pełne
radosnej nadziei

Rokita 2012

Kategorie
Osoba

Przytul…

Zabierz mnie szybciutko do Serca Swojego
Ciało umęczone –
Do niego mnie przytul
Przygarnij leciutko
Pozwól ucałować
Każdą wielką Ranę
Wycierpianą dla mnie –
Racz się ulitować.

Szczecin 2011, dla s. Leonii ze Starej Wsi, z okazji Uroczystości Wszystkich Świętych

Kategorie
Osoba

Nie ma prawdy…

Nie ma prawdy
bez równouprawnienia
no bo kim jest człowiek a jednak
Jezus Chrystus, Ojca Syn, w Świętym Duchu
chleb i wino w Krew i Ciało przemienia
abyś sam, proch mizerny na ziemi
radość miał, w Bogu miał spełnienie.

Golęcin 2011

Kategorie
Osoba

Prośba

O tyle proszę Cię o zdrowie Panie
o ile błagam dla mych braci o nie
niech tajemnicą naszą pozostanie
Twa miłość we mnie, z którą się nie traci.

Golęcin 2011

Kategorie
Osoba

przyjaciółka prawdziwa

za kurtyną marzeń o ludzkich spełnieniach
samotność
obejmuje za szyję jak gorączka w chorobie
życie, nasze życie nie należy do nas
pokorniutko zbliżasz się do Prawdy
przyjaciółki bolesnej, przyjaciółki prawdziwej
ona nie jest fantazją, złudzeniem
każe stać nad przepaścią
stąpać w nieme przestrzenie
jakby skarb był maleńki
tak niewielu tu ludzi
na wąziutkim moście
nad lękiem
gdy wyryta w sercu, nie potrafisz kłamać
gdy przybita pieczęcią cierpienia
ciemność, popiół i głębia
powiązane ze sobą
w człowieku
jak odległy, jak bliski jest świat
nie z tego świata
żadne słowo nie odda twojej rany serca
bezmiaru

Rokita 2012

Kategorie
Osoba

Klejnot

„Przeminie życie nasze jakby ślad obłoku
i rozwieje się jak mgła,
ścigana promieniami słońca
i żarem jego przybita.” Mdr 2, 4 b

Kto pisze takim językiem?
prawdziwym, niezwykle pięknym
…ścigana promieniami …mgła
i żarem Jego – Słońca przybita.

To tak, jakbyś Ty, ten Bóg,
Który kocha i Który szaleje
szukał życia ludzkiego w popłochu
że grzech zrani może a Ty boisz się o mnie.

Kto pisze takim językiem?
Do drugiej, osoby obok,
że ta czyta i nie czyta
o tym, co jest bardzo drogie.

To tak, jakbyś szyfry nałożył
na klejnot największy, najdroższy
a miłość i łaska Twoja
były dla niego mostem.

Rokita 2012

Kategorie
Osoba

meżczyzna idealny

mężczyzna idealny
to ten co skrywa serce
po pokoju nie chodzi
i nie mówi, że tęskni
nie obgryza paznokci
wytrwały

tak wysublimowany
oczekuje cierpliwie
-wręcz dostojny w milczeniu
na odpowiedź jedynej
oczy zdradzają głębię
gdy patrzy

życie podarowawszy
wszystko staje się ciszą
kiedy dotyka dłoni
miłość do niej kołysze
by poczuła się bliską
kochany

jak prawdziwy mąż stanu
ją ramieniem przygarnia
i w przestrzeni możliwej
ból zabiera, uwalnia
lecz nie tylko na chwilę
oddany

cały mąż idealny
z wędrowaniem w ramionach
z wędrowaniem we dwoje
chce by tuliło słońce
księżyc oświetlał drogę
ofiarny

będąc człowiekiem prawdy
w serce swe się wpatruje
nie kradnie i nie kłamie
Boga mocno miłuje
słowo znaczy działanie
odważny

Mężu tak doskonały
może jesteś Aniołem
przyjacielem też Jego
że oddaję swój płomień
serca domek wraz ze mną
choć mały

Rokita 2012, Kochanemu Arkowi – mojemu Mężowi

Kategorie
Osoba

Ludzie samotni

Samotni dla Niego
wpatrzeni w głąb duszy
oczekujemy spotkania
nic nas nie dotknie
pomimo bólu
kiedy czekanie dedykujemy
tęsknocie spełnionej.

Szczecin 2011