nic co Ty dajesz nie może się skończyć
ani poszukiwania
ani mądrość
ani przyjaźń
ani miłość
bo Ty Jesteś Nieskończenie Dobry
i Wszechmocny
Rokita 2013
Kategorie
Tag: Kapłaństwo
Piękne rozważania
czytam właśnie sobie
o Niepokalanej
Kochającym Bogu
jednak już tęsknota
wypełnia me serce
by chwycić różaniec
i kochać goręcej
skończę rozważania
z wdzięcznością dla Caryll
wypatrujmy jednak
świadectwa ofiary
gdy w wolności człowiek
oddaje się z wszystkim
jak bielik szybując
po niebiosach bliskich
daje się przemieniać
w bólu przemienienia
na głębinie duszy
uwielbiając Boga
chce zapraszać Ciebie
w błoto, trud, cierpienie
gdzie osamotniony
w mroku pragnie kochać
przemień ludzkie serca
choroby, grzech i śmiech
w dobry uśmiech Boga
Baranka Łagodnego po krew.
Rokita 2013, dla Caryll Houselander, autorki ‘The Reed of God’
Kategorie
rana miłości
milczenie objęło ziemię
w szerokie ramiona bólu
takie jest tętno miłości
jak pisklę, które wypadło z gniazda
nie może zasięgnąć rady
nie umie samo powrócić do Ojca
układam serce przy Sercu
niech cierpi do końca
w ciszy zimnego poranka
uwielbiam
Rokita 2013, moje urodziny
od ciszy do ciszy
szum wodospadu
otacza spojrzenie
od prośby po wielbienie
zdając się na Ciebie
którędy wiedzie ta droga
lekka, łatwa, przyjemna
która należy do Boga
na szlaku niemego cierpienia
ach Ty, tylko Ty Jesteś
Drogą
co w prawdzie oświetla Ciebie
do życia wiedzie pięknego
mnie – dziury w Najdroższym Chlebie
Rokita, 2012, Kochanemu Bogu
by dotknąć Twojej rzeki miłości
najpierw trzeba oddać i podeptać wszystko
wszystko jedno kto byle kapłan wiary
muszą być tacy kochający sercem
stawiaj ich na drodze
kiedy głód bliskości
leczysz w sakramentach
w sakramentach dary
pragnienie Wody Żywej
kojone łaknieniem
niosąc realny ból
jak rana serce rozdarte
nie zagojone, płomienne
pragnące kochać i płonąć,
i płonąć Tobą i kochać Ciebie
Panie, po ciemnych drogach prowadzisz
przez burze, zamiecie, pod wiatr
za jeden uśmiech, za jedno skinienie
pokochać to wszystko, dla Ciebie
ach Wojowniku waleczny dla niej
usiądź na tronie prawdziwego serca
pozostań przy niej, pozostań w niej
nigdy nie odchodź naprawdę
naprawdę skąd ta zuchwałość
skąd pewność oddania
skąd pokój duszy i radość spotkania
w ciemności bez światła, na głębinach serca
gdzie ufność króluje
wiarą patrzeć trzeba
jak przyjaciółka, królowa, żona, siostra
Twoja przy Tobie rozkwita, radosna
Rokita 2012
„Przeminie życie nasze jakby ślad obłoku
i rozwieje się jak mgła,
ścigana promieniami słońca
i żarem jego przybita.” Mdr 2, 4 b
Kto pisze takim językiem?
prawdziwym, niezwykle pięknym
…ścigana promieniami …mgła
i żarem Jego – Słońca przybita.
To tak, jakbyś Ty, ten Bóg,
Który kocha i Który szaleje
szukał życia ludzkiego w popłochu
że grzech zrani może a Ty boisz się o mnie.
Kto pisze takim językiem?
Do drugiej, osoby obok,
że ta czyta i nie czyta
o tym, co jest bardzo drogie.
To tak, jakbyś szyfry nałożył
na klejnot największy, najdroższy
a miłość i łaska Twoja
były dla niego mostem.
Rokita 2012
Kategorie
Myśl o niebie
Jego Prawo w sercu
A przede mną niebo.
Rokita 2012
Kategorie
Serce Franciszki
Jak Dobry Jest Bóg
że daje światu Ciebie
ile łez ukoi
przy sercu matczynym
ile serc odnajdzie
w Twoich dłoniach pokój
stóp utulenie.
Szczecin 2012
Kategorie
Myśl o życiu
Zdążyć umrzeć dla siebie
zanim spotka nas przejście
realne jedynie dla naszych zmysłów.
Szczecin 2012, słuchając: Beethoven – Piano Sonata No. 14
Kategorie
o Janie Pawle II
„wypłyń na głębię”
mówiłeś
dobrze mi tu
na głębinie
gdzie wszystko
dla Niego umiera
i wszystko
dla Niego żyje
Rokita 2012, Wielkanoc
