Bieg czasu widnieje na twarzy jak szron
I tętni goręcej serce dojrzałe
Gdy tak nauczyło się pragnąć Boga
Z poranka każdego rosę spijając
Tuląc do piersi, których pokochało
By potem Twym ciepłem w sobie rozgrzewać
By słowem modlitwy Twej ucałować
Z czułością wielbić duszą Pana swego
Zostając spaloną… sobą się stając
W cichej słodyczy spotkania czułego.
Rokita, czekając na możliwość uczestniczenia w Eucharystii, styczeń 2011
Czym jest upokorzenie wobec miłości…
Czy nie jej kwiatem?
Rokita 2011
Obdarowanie modlitwą jest w rzeczywistości obdarowaniem bukietem róż,
…albo opatrzeniem ran,
…albo …pocałunkiem duszy.
Rokita, Objawienie Pańskie 2011
Ktoś, kto udziela pomocy na drodze życia duchowego, obdarowuje życiem na zawsze i na zawsze staje się przyjacielem.
Rokita, zima 2010
Człowiek, który nie dostrzega w sobie wagi życia duchowego jest jak drewniana kłoda pozostawiona w lesie; co prawda częściowo gotowa do obróbki i rzeźbienia ale nietknięta, jakby porzucona, obumiera.
Tymczasem Bóg nieustannie wychodzi na spotkanie.
Rokita, zima 2010
Gdzie jesteś Jezuniu?
widzialny czasami
w oczach maleńkiej Wiktorii
albo w radosnym uścisku
obojga
w splątaniu wydarzeń
ukryty nie skryty
obecny w milczącym pięknie
krwawego amarylisu
najwierniej
jak mocno tak blisko
naprawdę bo nisko
w pokornych poszukiwaniach
w tęsknocie oczekiwania
oddania
Rokita, Boże Narodzenie 2010
Żyłam wiele lat by w końcu wybrać Ciebie i na zawsze
Kiedy słodka Eucharystia centrum serca stała się
W paradoksie Twoich Ran
Prędko, proszę. Prędko nakarm!
Przytul do swej piersi czule
…Zakochany i Najmilszy, Najcudniejszy Święty Pan.
Rokita 2010, czwarta Niedziela Adwentu, myśl wyrosła z pamięci o wierszach s. Marii – karmelitanki bosej, która żyje w Niebie.
Prawdziwy jest ból tęsknoty, prawdziwa radość spotkania kiedy żyjemy Paschą miłości.
Uroczystość Chrystusa Króla, Króla Jedynego
Rokita 2010
dotknij mnie
a serce obumrze z tęsknoty
rozraduj Boga uśmiechem
którego nie umiem nazwać
Twój pokój
miłość wylewa się dłońmi
bo nie należy do mnie
bądź we mnie, mój Piękny
radośnie
błogosław naszej miłości
Rokita 2010, tu i teraz kiedy zobaczyłam zdjęcie zielonych liści i urzekło mnie
about love
touch me
and the heart will die of craving
rejoice over God’s smile
which cannot be called
Your peace
love overflows my hands
it doesn’t belong to me
live inside me, my Beautiful
happily
bless our love
Rokita 2010, here and now when I saw the picture of green leaves taken by my Husband, and it has captivated myself.
Będę uśmiechać się do Ciebie w Niebie
Wtulona do stóp Twoich zasnę
Na dłużej niż promień słońca wstanie
Lekkość oddechu przywrócisz na zawsze
Rokita 2010
