Ty Jesteś cichy i pokorny
sercem
ja huraganem
zgliszczem w ogniu jestem
nigdy nie złamiesz trzciny
nadłamanej
grzechem zapomnienia
pokusą miotania
jak Lew ryczący walczysz
niespokojny
o pył mizerny
Jesteś Królem wojny
po śmierć
po ruinę
nie można głębiej cierpieć
już będąc Dzieciną
Krzyżowi będąc wiernym
lekkość nagle odeszła
czułość w poniewierce
ból jęk wydobywa:
przyjdź mój Jezu wreszcie.
Rokita 2011, Oktawa Bożego Narodzenia, Sylwester
Nie będę zadawać Ci pytań
dlaczego żyję w ciemności
a ciemność tym głębsza
im bardziej myślałam
że Cię odnalazłam;
dlaczego męczarnią jest
patrzeć na świat, który Tobą gardzi;
dlaczego ukryłeś się w mroku
gdzie tylko milczeniem
można Cię spotykać
ten świat jest martwy
a ja w nim jak popiół
Ty, obrażany śmiercią
z której wybawiłeś
znak Dzieciątka zmarłego
przyjścia Boga na ziemię
wypłakuję duszę
dlaczego się ukryłeś
pokaż mi Swoje Oblicze
i przynieś szczęście Sobą;
czy jest wśród mędrców
jedna mądra głowa
mój brat ubogi i uboga siostra
naucz czekać cierpliwie
zamknąć usta i oczy
otwierać je dla Ciebie
by stać się bezkresną pustynią
na której będziesz obecny jak wiatr.
Rokita 2011, Boże Narodzenie
Przede mną Jest w Hostii Białej
Bóg Miły, Pokorny cały
Purpurą Krwi ozdobiony
Weź mnie za rękę Stęskniony
I zostań na dłużej proszę
Zostawmy wszystko w oddali
Wpatrzeni, wtuleni cali
Zanim Twój obraz zaniosę
Tam gdzie nie będziesz samotny.
Golęcino 2011
Mam dłonie pełne miłości
gdy kochasz naprawdę we mnie
mam ręce pełne cierpienia
gdy tęsknię
lecz ważne są wszystkie rany
możemy się nimi modlić
za bliskich, których kochamy
Bóg Dobry.
Dziś czuję naprawdę w duszy
jak trzymasz w swoich ramionach
taki ostatni okruszek
spełniona
pobiegnę prędko do Ciebie
tęsknotą ziemię poruszę
po Krew i Ciało dla siebie
-nie puszczę.
Rokita 2011, Uroczystość Wszystkich Świętych, wiersz dedykuję św. p. dziadkowi Pawłowi z wdzięcznością za dar świadectwa życia z Bogiem i za dar modlitwy.
Trzymam dłoń Twoją drogą
jak dziecko odpoczywam sobie
Miłość w sercu żyjąca
radością błyska przy Tobie.
Rokita 2001
Śliczna Pani o łagodnej skroni
Matko Boża i moja mamo
siedzisz miękko na podusi w domu
pod Józefa opieką tak samo.
Rokita 2011, Podziw ikony Św. Rodziny pracowni Karmelu Miłości Miłosiernej
Po brzegi łagodne
Oblicze Najświętsze
Spojrzenie głębokie
Rzucasz, najgorętsze.
Rokita 2011
Jak dobrze mi w duszy
kiedy Twoje Rany
tulą się do moich
Jezu, Ukochany
Jak dobrze mi w sercu
kiedy Twoje oczy
patrzą na mnie zawsze
Jezu, mój Najsłodszy
Jak dobrze na ciele
kiedy Twoje dłonie
niosą mnie przy Sobie
Jezu, Uwielbienie
Jak dobrze w umyśle
kiedy Twoja Męka
woła umartwienie
Jezu, moje Życie.
Rokita 2011
Kiedy Twoja Krew
w mojej duszy płynie
świat cały zamiera
dla chwili jedynej.
Rokita 2011 (z wdzięcznością Jezusowi za łaskę poświęcającą i za życie s. Leonii, służebniczki Najświętszej Maryi Panny)
Ubierz mnie w suknię
z Twoim Najświętszym Obliczem na piersi.
Rokita 2011
