Autor: Joanna

pamiętam serce

i jego szerokość

w której był dom

i ciepło i radość

to Ty

tamte dni

przyjaźń

Anecie 2024

uśmiechaj się

zanim śmierć ciebie dotknie

byś zapamiętał i słońce i uśmiech

i szczęście

2024

Okruchy różańca w dłoniach

lecz pokój pomimo.

Przy Tobie

gdzie serce ku sercu

czuję

i myślę

i tęsknię 

może 

najdłużej.

2024 Czekam na „z daleka Wschodzące Słońce”❤️, razem z Maryją.

zostałeś mi tylko Ty
zostało mi zatem wszystko

2024

stworzyłeś mnie 

bym żyła 

jak najbliżej Ciebie

w ciszy

chowam Cię we mnie

jak rosę i lekko

codziennie od nowa

tęsknię i niosę

i siebie…

oddycham wolna

a kiedy dotrę 

w pełni najgłębiej

żyć będę

2024

On nosi twoje trudy, cierpienia

jest razem z tobą

jest słodkim ratunkiem opatrunkiem twoim 

podziękuj konkretnie i się uśmiechnij

zostałeś umiłowany 

zostałeś uratowany

uciekaj 

lecz nigdy od Niego

2024

Dotykać Boga to jak dłonią otwartą

pozwalać siebie przenikać porannym promieniom słońca albo…. jak pozwalać się im głaskać w zamknięte powieki myśląc:

„Jesteś. Jesteś przy mnie. Czy cokolwiek mogłoby to usunąć? Ty, tak uparty w umiłowaniu i dusza ludzka o otwartych dłoniach…”

Miłość stworzenia do Stwórcy żadnym językiem niewypowiedziana.

Oto fenomen ludzkiej wolności zamknięty, ukryty w sercu człowieka. Oto jest książka napisana życiem i napisana spotykaniem Jego.

2024 

Jest taki ból, który Bóg zna tylko.

Na przemian radość, tęsknota 

a za tym cierpienia tak żywy płomień. 

Czy to męczeństwo serca przez chwilę,

lecz tak prawdziwe jak samo Niebo.

Wierzyć to przecież mieć pewność w zwątpieniu.

A ból ten przenika w serca głębiny i z serca wyrywa jakby korzenie.

I żadne łzy i żaden lament go wypowiedzieć nigdy nie zdoła

W sercu Pan Jezus Najmilszy w Osobie

żywy i piękny a jednak w stajni człowieczej przebywa, dla Niego ból ten zostaje przyjęty,

co nie jest rozpaczą ani rozrzewnieniem, a raczej konaniem dla duszy samej.

Przyjmować więc wszystko, co podarowane.

I obejmować to szczerze i mocno,

gdyż On Jest Miłością i wie, co robi z nami,

choćby inni ludzie podeptać zechcieli, uprościć i zepchnąć czego nie przeżyli.

Błogosławiony bądź Miły Boże za każdą chwilę nam podarowaną, codziennie od rana do rana przy Tobie.

I w zawierzeniu tych, co najbliżsi i w prostym siebie podarowaniu.

2024 Matce Bożej

…kiedy zawołasz, pobiegnę do Ciebie

16 lipca 2024 Maryi z Góry Karmel

a co by było gdyby

nie było mnie na świecie 

tak w ogóle, nigdy, gdybym nie istniała

czy moja mama cierpiałaby mniej

a tata czy czułby się lżej w swoim świecie

czy pokochani czuliby różnicę

pomiędzy ze mną, beze mnie

i przyjaciele… czy by pomyśleli,

że fajnie by było znać kogoś 

w moim rodzaju

czy moje dziecko 

miałoby innego tatę i mamę 

czy tylko inną mamę 

czy czułoby tę samą troskę i ciepło

czy komukolwiek robiłoby 

to różnicę, że byłabym lub mnie nie było

w obliczu prawdy 

wiele wypłynąć potrafi

a potem wyzwolić 

z tą samą godziną 

jaka by prawda beze mnie była

czy w ogóle by zakładała, 

że być może być mogę 

pomimo tego rodzaju rozważań

jakoś mam pewność i przekonanie

że Pan, Stwórca osób

prawdopodobnie On jeden

mógłby zapłakać albo zapragnąć,

a może jedno i drugie,

że brak mu serca, które 

kochałoby Jego,

które by biło, myślało i czuło

dla Niego

każdy wszak to

niepowtarzalny robaczek

lecz ważny, o zaplanowanym istnieniu

pomimo wszystko

pomimo cierpienia

…a może właśnie z powodu niego,

narzędzia kształtującego

w samych oczach Boga, 

przez ludzi niezauważanego

2004