Pejzaż potrafi być czuły
kiedy jak myśl przenika do głębin
uchwyci za rękę leciutko jak wiatr
lustrem wody uwiedzie pragnienia
i chociaż wiesz, że tam nic nie ma
tęsknisz by być, spotykać marzenia
by spacerować pod pomostem zdarzeń
tulić do serca wieczory zamglone
stawać się drzewem o mocnych korzeniach
dosięgać spojrzeniem niebo skłębione
najwyżej, najmocniej, najpełniej
po brzask ostatniego spełnienia.
Rokita, wrzesień 2010