pocałunek Boga

czekać na Twój pocałunek
w Hostii skryty
Miły Bóg
Upragniony

krwi strumieniami okryty
cierniem ukoronowany
ciało w ranach otwartych
w nagości upokorzony

Twoje umiłowanie
zamilkło w sercu
szaleństwo głębokie
szaleństwo niezmierne

oby serce pragnęło
przylgnąć do Ciebie
wzruszone zupełnie

całuj małe dusze
słodyczą ust Twoich
codziennie

Rokita 2012, Adwent

TrackBack URI | RSS feed for comments on this post

Comments are closed.