Archive for Sierpień, 2010


Ojcostwo, wydaje mi się, jest ukoronowaniem miłości rodzicielskiej, ponieważ pomaga
w pełni rozwinąć skrzydła.

Rokita 2010


Przyjaźń jest jak ocean albo jak skrzydła, daje poczucie przestrzeni i spełnienia.

Rokita 2010


Pan mój i Bóg mój!
tak wołam z głębin mej duszy
gotowa na cios mieczem prawdy
dla Ciebie, byś serce poruszył
przy Tobie Najskrytszy Panie
Twe stopy obmywam łzami
…ocieram swoimi włosami
Ty Sam podniesiesz mi brodę
spojrzysz najwierniej w oczy
i wszystko co lękiem owiane
w zwycięstwo dnia przeistoczysz.

Rokita 2010

Maleńki Tygrysku o niebieskich oczkach, czy wiesz, że mamusia cię kocha?

Rokita 2010


Nieszczęśliwi jesteśmy wtedy, kiedy nie nadajemy sensu własnemu cierpieniu.

Rokita 2010


Wejdź, rozgość się w sercu. Zapada zmierzch a ty wydajesz się być zmarznięty.

Rokita 2010


Jest taka pieczęć w kolorze brunatnym
Która potwierdza prawdę najważniejszą
O ranie zakrzepłej ale otwartej
Bo życiem tętniącej w samym środeczku

Przybijam pieczęć na joasi małej
Dla Twojej cichej w mej duszy czułości
Dla Twoich spojrzeń z serca Hostii Białej
Gdzie radość z bólem łączą się w bliskości

Najbliższy w stworzeniu z miłości każdym
Słodki słodyczą Twojego Karmelu
W sercach dziewiczych w zapachu różanym
W każdej pociesze i w każdym cierpieniu

Ty Najpiękniejszy w Całunie z bisioru
Najskrytszy, tam głupia nie sięga pycha
W najtrwalszym splocie jak tylko TA wierność
Pieczęć bolesna staje się ukryta.

Lato, Rokita 2010 (refleksja nad homilią o. Bronisława Mokrzyckiego o pieczęci)